08-06-12

Musungo...

Ondertussen zijn we weer verschillende dagen thuis. De laatste weken in school zijn steeds hectisch en de mensen lopen vaak op de tippen van hun tenen. In Rwanda was ik de musungo ('blanke', 'vreemde', ...). Maar ook in België voel ik me de eerste weken een musungo tussen de mensen. Ik mis de geur van de Afrikaanse ochtend. Warm en vol in de neus. Ik mis het onwaarschijnlijk mooi landschap. Maar ik mis ook de mensen. De ogen van de Rwandezen vinden elkaar wat sneller dan hier. Hun woorden vinden elkaar ook sneller en zijn wat echter. Als een handeling of activiteit soms heel lang stilstaat vraagt geen Rwandees: "Is 't nog voor vandaag?" Afrika is als een teek die zich vastbijt om nooit meer los te laten.

Ondertussen liep ik ook al enkele malen met loopmakkers en Imana. De eerste keer was dit erg pijnlijk. De kuiten zaten serieus vast en de benen waren loom. Imana is thuis aan het blokken en traint bijgevolg nu weer in Hechtel. Ik ben daar nooit rouwig om, want zo kan ik met haar weer regelmatig den boer op. Heel veel meelopen en meefietsen, babbelen met elkaar of gewoon niets zeggen, vader en dochter, met elkaar verweven ...

22:22 Gepost door Roel Truyers | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.