06-06-12

Dag 5 : Vredesmissie Rwanda 2012 : maandag 28 mei

Ik sta weer vroeg op om een laatste nieuw project te bezoeken en dit in het zuiden van Rwanda, richting Burundi, nl. te Kansi (Butare). Raar, maar deze côté heb ik nog niet gedaan. Naast de grote steun van de leerlingen van Don Bosco Hechtel, de steun van de gemeente Hechtel-Eksel, de vele donaties van familie en sympathisanten komt natuurlijk een groot bedrag van mijn eigen school Lagere School De Robbert te Hamont. Daar waar ik directeur ben van een kleine 400 leerlingen lager onderwijs, geen kleuters. Het bedrag werd bij elkaar verzameld op onze traditionele Afrikamarkt en gaat integraal naar de lagere school in Kansi. Ze hebben er vooral nood aan nieuwe sanitair en waterreservoirs. Ook nu opnieuw een rit van 3 uren, maar wel op een goed bereidbare hoofdweg. Ook langs deze weg dezelfde typische Afrikaanse taferelen.

Rwanda 2012 385.JPGRwanda 2012 287.JPGRwanda 2012 280.JPGRwanda 2012 260.JPGRwanda 2012 262.JPG

 

Voor we stoppen in Kansi, zetten we eerst nog een zuster af in haar opleidingsschool en brengen we post en enkele pakjes bij de paters van Don Bosco. (Hier geen Vlaamse missionarissen) Dan rijden we verder naar Kansi. We worden er zeer goed onthaald en bezoeken de school. De kinderen zitten juist buiten. Een verplicht nummertje ‘buitenzitten’. Een nieuwe onderwijswet van de minister waar de kinderen 2x/dag moeten buiten zitten om de natuur/buitenlucht te ervaren (???) Alsof deze Rwandese kids dit nodig hebben. Misschien ook eens invoeren in België of Hamont. Een soort platte rust zoals we vroeger op kamp bij de Chiro kregen.

Rwanda 2012 293.JPGRwanda 2012 294.JPG

 

De kinderen zijn dol enthousiast als ze horen dat ik ook een schooldirecteur ben. Ze sleuren me mee naar hun klasje. De toiletten (eerder beerputten) dateren van 1934. De stank komt je tegemoet. De school is reeds begonnen aan de bouw van de nieuwe toiletten. Maar het geld is op om verder te bouwen. De donatie van De Robbert is dus meer dan welgekomen ! Rwanda 2012 311.JPGRwanda 2012 310.JPGRwanda 2012 334.JPG

Rwanda 2012 302.JPGRwanda 2012 346.JPGRwanda 2012 347.JPGRwanda 2012 330.JPG

Er zijn hier 13 klassen van het 1ste leerjaar. De directrice is zichtbaar ontroerd bij de overhandiging van de steun. Zuster Marie-Michelle zal er op toezien dat het geld de juiste weg blijft vinden, al twijfel ik hier geen moment aan. In de bouw van het secundair staat een electriciteitsgroep die van Vlaanderen komt. Ze vertellen me plots dat mijn goede vriend Jempi hier voor zorgde. Hij betaalde de groep en zorgde voor gratis vervoer met container. Dit wist ik niet. Deze vierkantige blok bezorgt me koude rillingen. Rwanda 2012 377.JPG

 

 

Op onze terugweg bezoek ik nog oude bekende pater Frans, een West-Vlaming. Die kunnen altijd goed met Limburgers op schieten. Nog een echte pater-salesiaan in hart en nieren. Een jeugdwerker ten velde … Hij is tegelijk directeur, overste, econoom, leraar, maar vooral vader of grote broer Frans. Ook een grote atletiekkenner. Hij volgt de Belgische atletiek op de voet op en is een groot sympathisant van onze oudste dochter. Frans onthaalt ons hartelijk en begint naar gewoonte honderduit te vertellen. Het bezoek is kort, maar heftig en deugddoend. Hij vertelt ons nog dat de zwarten in Rwanda niet zo goed kunnen optellen en aftrekken. Ze kunnen alleen maar ‘vermenigvuldigen’ en dan volgen er nog enkele anekdotes, niet voor publicatie. In zijn school ontdekken we nog oude witte barakken die vanuit België met het schip werden overgebracht. Ze dateren van de oorlog en komen van 'Watervliet' en werden toen gebruikt voor Belgische vluchtelingen, die hun huizen kwijt waren. Hier zijn ze nog steeds in gebruik als klassen.

Rwanda 2012 388.JPG

 

De laatste stophalte is bij een jonge oogarts Piet Noë, afkomstig uit Oudenaarde. Hij werkt hier al 4 jaren en is hoofd van het ziekenhuis. Hij werkt van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat 21.00 u. Respect Piet ! Net zoals overal in Rwanda ontvangt ook Piet ons erg gastvrij. We kwamen totaal onverwacht, maar hij tovert in een mum van tijd een sobere, maar lekkere maaltijd naar boven. We blijven langer aan tafel zitten dan normaal, de gesprekken zijn boeiend.

pietnoé.jpg 

 

In het midden van de nacht keren we terug naar de hoofdstad Kigali. Er begint meer en meer elektriciteit te komen in Rwanda. Waar enkele jaren terug je enkel wat vuurtjes in de heuvels zag, zijn er alsmaar meer lichtjes.

Hopelijk mag ook het licht tussen de volkeren van Rwanda ook verder blijven groeien.

22:41 Gepost door Roel Truyers | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.