31-05-12

Dag 1 : Vredesmissie Rwanda 2012 : woensdag 24 mei

Onmiddellijk na school mijn koffers verder gepakt en dan bedoel ik letterlijk: Welke spullen (zeepjes, gadgets, speelgoed, …) kan ik nog meenemen voor de Rwandese kinderen? Voor mezelf heb ik niets bij, maar heb ik eigenlijk ook niets nodig. Voor elke dag ondergoed en 1 jeans aan en 1 jeans mee en een stel T-shirts moeten volstaan. Het is daar warm genoeg in Rwanda. Mijn loopkledij en loopschoenen neem ik mee in handbagage. De ervaring leerde me dat ik toch niet meer nodig heb. Thuis afscheid genomen van de kinderen, uitgezonderd Imana die in Leuven zit, en dan met Heidi naar Zaventem. Het is allemaal juist getimed. In het vliegtuig kan ik gelukkig Imana nog bereiken om haar nog even te horen. Ik vlieg eerst met Qatar Airlines naar Doha (Qatar). We vertrekken om 16.00 u. De maatschappij is op en top verzorgd, dat moet gezegd worden. Er zit bijzonder weinig volk in de grote boeing. We worden behandeld als First Class’ers! De tijd wordt gedicht met 2 films, een goed boek en wat muziek beluisteren. Ik kom aan om 23.30 in Doha na een dikke 7 uur vliegen. De buitentemperatuur is nog steeds 35° C. En wat ik hier aan tref is het één en ’t ander. Een vlieghaven 5x zo groot als Zaventem. Na de landing moeten we 15’ rijden met de bus tot aan de transitzone. Onderweg zie je honderden reuzegrote boeings van Qatar. Wanneer je in de transitzone aan komt, tref je een andere wereld aan van Arabieren, wandelende tapijten (boerka’s), heel veel Indiërs en Pakistaners. Een kleurenpalet van mensen, boeiend … Om 01.00 u. neem ik het vliegtuig naar Kigali met een tussenlanding in Entebbe (Uganda). Alweer in een leeg vliegtuig. In het vliegtuig probeert een jonge zwarte vrouw met wat te veel doorgestoken kaart, mijn sympathie te krijgen. Ik kom aan om 07.20 u. in Kigali. De nacht was erg kort daar we in vlucht 2 ook nog 2 maaltijden kregen. Is altijd een probleem met nachtvluchten. Een warme maaltijd om 02.30 u. ’s nachts en een ontbijt om 05.30 u. Niet direct de gewone uren ??? De vlucht kende ook wat turbulentie want het regenseizoen is blijkbaar nog bezig in Rwanda, maar loopt op zijn eind. De douanecontrole in Rwanda is dit jaar uiterst nihil. De controleur herkent me zelf bij het checken van mijn paspoort en wenst me veel succes bij mijn nieuwe deelname aan de vredesmarathon. Er is zelfs geen bagagecontrole, ik mag zo het land binnen ! Buiten staan 2 bekenden me op te wachten. Wat een luxe. Vrijwilligster Rita (Belgische) had ik verwacht, maar padre Pancras, my friend of Uganda, is een verrassing. 2 Taxi’s om me naar mijn verblijfplaats te brengen. De kop van Rwanda 2012 is er af !

21:57 Gepost door Roel Truyers | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.