International Peace Marathon Kigali 2012

Vorige week donderdag met de loopmakkers en Imana Hechtel in getrokken voor een normale duurloop. We zullen het maar steken op het feit dat ik dacht dat het een rustige duurloop was, maar ik kon het tempo niet aan. Ook het weglaten van de ondersteuningsband aan de knie was fysiek of mentaal nog geen goed idee. Onze dorpsloop geeft de mogelijkheid om her en der en lusje weg te knippen, wat ik dan ook graag deed. Het laatste stuk pikte ik dan terug in, maar er werd dan plots zeer pittig gelopen tot wedstrijdtempo toe. Omdat ik ook de stal rook, heb ik het vol gehouden tot aan het duinenstadion. Zaterdag mocht ik dit nog altijd wat bekopen bij een herstelduurloopje met Imana. Ik ging totaal niet vooruit.

Zondag was het dan weer sportdag voor de kinderen. Behalve Imana, die bijna het eind ziet van haar lange blok –en examenperiode, kwam iedereen aan de slag in het veld. Onze Ian, terug aan de slag na de winterstop en zijn non-activiteit, won met Wijchmaal met forfait-cijfers. Ze staan helemaal boven aan in de rangschikking. Geen doelpunten voor Ian gisteren, maar wel een goede match. In snelheid blijft het manken weg, bij rustig draven over het voetbalplein, komt het licht manken wel weer naar boven.

Met onze 3 andere kids trokken we naar Wallonië, wat verder dan Sint-Truiden, namelijk naar de crosscup te Hannuit. Sinds enkele jaren terug een pittige en mooie cross. Zeker omdat je hier ook eens wat andere tegenstanders tegenkomt. Meestal een ruime bezetting voor elke reeks. Yinta en Yalina kwamen eerst aan het werk bij de cadetten. Yalina, nog altijd wat geplaagd met kniepijn (jumpersknie), begint terug haar drive te vinden. Ze werkt ook hard aan haar herstel met negatieve squad-oefeningen. De snelle start moest Yalina even verwerken, maar dan kreeg zij haar motor toch op gang. Zij werd 33^ste. Yinta, wat beter weg in de start, liep een vrij constante wedstrijd. Zij liep een behoorlijk tot goede wedstrijd en eindigde 17^de. Onze oudste zoon Yano, vonden we bij start bij de scholieren in het middenpak terug. Na het gedrum in de eerste honderden meters begon ook hij zijn diesel op gang te trekken, wat wel mogelijk was in deze lange afstand. Stelselmatig wist hij lopers op te rapen, zoals we dat van hem gewend zijn. Hij eindigde 29^ste en 11^de van zijn jaar. Achteraf was hij blij dat hij deze wedstrijd koos boven Lommel. “Wel een andere cross”, dan Lommel zei hij achteraf.

Maandag ben ik met Imana in de gietende regen en hagelbuien 12 km gaan lopen op de finse piste in Peer. Een jogger probeerde even met de beloftevolle jongere mee te gaan, maar moest dit snel bekopen. Voor mij altijd lachwekkend, Imana is er nooit echt mee op gezet, omdat ze schrik heeft dat ze op haar hielen trappen.

Vandaag zijn we dan nog eens naar de Cross der jongeren getrokken. De afstanden worden in scholenveldlopen dan plots veel korter. Bijvoorbeeld voor onze diesel Yano is dit niet geweldig. Yinta nam onmiddellijk koppositie samen met haar nichtje Maya en dit bleef zo tot op het eind. Ze kwamen allebei samen over de meet en werden als eerste geklasseerd. Nog meer blij was ik voor Yalina, die toch altijd met dezelfde gedrevenheid getraind. Zij kon haar ook nog eens op het podium hijsen met brons. Goud en brons voor den tweeling, toch mooi ! TV Lommel had het ook op gemerkt, want ze werden samen met Maya gefilmd en geïnterviewd. Ian, blijft dan weer wat manken door zijn gewrichtsstijfheid (gips), maar kon zich met zijn kleine gestalte toch maar weer in de kijker lopen met een 14de plaats. Yano kreeg dan maar amper 1500 m voor geschoteld. In de start moest hij een 10tal snelle lopers voor hem laten, maar wat later kon hij zich toch vlak na de kop nestelen. De eindsprint kwam voor hem nog veel te vroeg, maar hij werd toch 5de. Meer zat er voor hem niet in. Al onze kinderen kwamen uit voor Don Bosco Hechtel. Mijn school uit het Hamontse was ook aanwezig met een 20tal leerlingen en enkele leerkrachten. Daar ben ik fier op ! Ze hebben hun beste beentjes voor gezet. Zelf hadden we met de leerkrachten een sterke herenploeg samengesteld om voor de overwinning te gaan. Maar ICT-coördinator Toon Donné kreeg enkele dagen geleden griep en onze startbaner Abi El Khalif brak zijn pols. Gelukkig waren ook meester Koen en juf Elke bereid om een gemengde ploeg te vormen. En dan wilden we gewoon meedoen voor the fun om het goede voorbeeld te geven aan onze kinderen. Er staan zoveel leerkrachten langs het veld die joggen of start to run doen, maar niet de moeite willen nemen om zelf te lopen. En dan maar kinderen of jongeren warm maken of verplichten zoals enkele scholen om te lopen. Begrijpe wie begrijpe kan. Juf Elke (een voetbalster) vertrok hoopgevend, maar viel halfweg stil. Meester Koen ( ook een voetballer) nam over, maar kreeg het ook bijzonder moeilijk, zodat ik bij de laatsten de stok over nam. Ik raapte nog een voor mij bekende leerkracht op en vroeg hem om aan te pikken, maar dat zag hij niet zitten. De 1000 m waren ook voor mij heel snel om.

Deze morgen eens de keuze gemaakt om Yinta en Yalina al lopend te vergezellen op hun doorloop. We hebben het nieuwe en vandaag natte 'Dommelpad' afgelopen. Een slordige 10 km. Ze waren weer in vorm met 'hormonale' zinswendingen. Het was plezant en waar Yalina's knie goed stand hield, kende ik vandaag wat meer last. Maar dat wijt ik gewoon aan het MB'en, waar de knie toch op de heuveltjes extra kracht moet zetten. Bij aankomst dan van T-shirt gewisseld om dan de pistetraining van Imana wat op te volgen. Zij werkte, ondanks de drukke examenperiode, erg vlot haar lange intervals af. Het zonnetje zorgde er op dat moment ook voor dat de koude wat gebroken werd.

Afgelopen donderdag heb ik de hele training met de loopmakkers nog eens kunnen meemaken. We liepen onze traditionele dorpsloop van exact 13,8 km volgens Jimmy. Ondanks dat de grote pijn wegbleef, had ik het op verschillende momenten conditioneel moeilijk en wou ik verscheidene keren enkele lussen af snijden, maar de makkers hielpen me er wel door met mannenpraat en korte aanmoedigingen. En als er dan nog éne de bosjes moet in duiken, krijg je weer wat recuperatietijd... Het was de eerste keer dat ik boven 45' liep.

Imana kwam dan weer thuis van 'den blok en de examens' en vroeg of ik namiddag met haar mee ging lopen voor 1u10. Even kort wat op en neer sms'en en door een klein mankement van Jimmy besloten we onze zaterdagvoormiddagtraining dan te vervangen in 1,5 uur MB'en. Voor Jimmy wellicht relaxen, voor mij bij momenten 'pittig' en ik kan het niet allemaal op het 'gewone' materiaal steken, want volgens Jimmy ging ik bergaf sneller dan hij wegens de zwaartekracht.

Namiddag dan met Imana onze auto aan het buurthuis De Locht gezet en vandaar vertrokken voor een grote tocht langs de Weyerbrug en door Pijnven. Al deed de knie iets meer pijn dan donderdag, tegen en over de pijngrens lopen is er niet meer bij. Ik voel nog wel vaak heftig de scheur bij oneffenheden in het terrein. Na 50' kreeg ik het opnieuw conditioneel wat moeilijker, maar ik heb mooi de 70' vol gemaakt met een spielerei-sprintje op het eind. Ik had de indruk dat Imana haar hoofd wat wou leeg rennen, want er werd niet zo veel gezegd. Maar dat moet niet altijd, soms heb je alleen maar elkaars ademhaling en aanwezigheid in de eindeloze natuur nodig om 100% te genieten. Zalig !

Op het militair domein van de para's van Schaffen-Diest vond vandaag bovengeplaatste selectie plaats. Zowel onze meisjes als Yano kwamen aan het werk, in hun schoolploeg van Don Bosco Hechtel. Ook onze oudste dochter kon tot 2x toe deze internationale ervaring meepikken, maar dan als individuele loopster. De ploeg van Yinta en Yalina was licht gehavend door het ontbreken van goede loopster nichtje Maya. Op het zware en lange parcours (bekend van BK Militairen), wist Yinta een erg sterke wedstrijd te lopen tegen toch hier en daar Belgische toppers. Yinta werd 1ste van haar ploeg en 6de algemeen. Yalina, gekend geplaagd door haar jumpersknie, moest opdraven, anders viel de hele ploeg in duigen. Ze weerde haar dapper, maar de lange en zware heuvel deed pijn. Yalina werd 6de van de schoolploeg. DB Hechtel werd eerste bij de schoolploegen en zo kunnen zowek Yinta als Yalina mee naar Malta ! Ze waren dolgelukkig, want ze hadden dit niet verwacht. Tweede werd de sportschool van Hasselt. De schoolploeg van Yano maakte vooraf nog een grotere kans bij de schoolploegen jongens. Toch stuurden 2 lopers hun kat. Met hier een zware gehavende ploeg, zou het bijzonder moeilijk worden voor een selectie. Toch streed Yano, als jongste van de ploeg, zich naar een 3de plaats van de ploeg, maar een 4de degelijke loper ontbrak om punten te pakken. Yano was gezond ontgoocheld, had af gezien op de heuvel, die hij 2x moest nemen, maar was tevreden op zijn prestatie.

Gisteren heb ik kort mee ingelopen met de loopmakkers en nog 2x 300 meegepikt voor een onderwijsvergadering. Ik kon het niet laten en de eerste maal met enkel een licht zeurende pijn, ook bij de versnellingen.

Een vruchtbare dag !

foto's op AVT-site (zie link)

Daar de oudste dochter Imana blok voor de examens had en graag thuis kwam studeren, heb ik haar weer 2 weken mogen en kunnen begeleiden op haar trainingen. Meestal op de fiets, maar dat deerde niet. Ik heb terug van onze wederzijdse aandacht genoten. Enkele keren heb ik ook , pijnlijk, met haar mee gelopen. Ik heb er nu terug een 4 tal trainingen rond de 45' opzitten. Ik kan nu al langer lopen vooraleer ik de pijngrens overschrijdt en ook het herstel nadien gaat vlugger. Dus hopelijk blijven we zo verder werken.

Morgen starten we terug in school met enkele zeer belangrijke vergaderingen in het verschiet.

... dient een topatleet te trainen. Dat zien de buitenstaanders niet altijd. Imana heeft er vaak heel wat voor over. Tijdens het studeren (examenblok) gaat ze vaak 2x trainen. Vandaag in stormwind en stortregen intervaltraining. petje af voor onze meid. Ik vond het maar natjes en koud op de MB.

Zelf ben ik deze avond nog eens gaan trainen in de club. Eerst wat inlopen met de loopmakkers en dan wat rustig verder gelopen. Bijna 40' vol gemaakt. Omdat het toen wat te pijnlijk werd, ben ik gestopt. Misschien was het wel omdat kiné Peter er vandaag aan gewerkt heeft. Ik heb ook deze avond een afspraak gemaakt bij een hartspecialist omdat mijn hart op het eind van het jaar overslag ging. Ik weet dat ik een groot sporthart heb met trage hartslag(zagen ze enkele jaren gelden bij mijn accident), maar het was toch wel even schrikken. Beter voorkomen dan genezen. Na al het jaren hardlopen is het trouwens mijn eerste controle. En een hartslagmeter draag ik sowieso niet.

Tenslotte kregen we nog van de sympathieke organisator Otto Plantema (AV Weert) een persbericht doorgestuurd van 'De Limburger' (streekkrant Weert) waar onze familie bewierookt wordt. Vooral om de woorden 'verdienstelijk atleet' moest ik toch wel eens lachen. Was dat maar zo. Maar het doet toch deugd om alle kinderen eens in één berichtje sportief verzameld te hebben.

Onze kinderen kaapten de Nederlandse prijzen weg bij de jeugd en de damesreeks in Weert. Een verslagje van de AVT-site :

Traditiegetrouw trekt familie Truyers, dit jaar aangevuld met scholier Kevin Abbeel, naar de gezellige Oliebollenloop van Weert (NL), om de laatste dag van het jaar sportief te eindigen. De jeugd tot en met 15 dient er 3 km te lopen. Cadet Yinta Truyers werd knap 2de bij de dames in 12:26. Cadet Yalina Truyers , nog wat sukkelend met een knieblessure, viel net naast het podium, een 4de plaats in 13:47. Bij de jongens weinig tegenstand, zodat scholier Yano Truyers onbedreigd naar het hoogste schavotje liep. Volgens de speaker met een parcoursrecord, al betwijfelen we dit. Yano werd 1ste in 10:54. Gevolgd door... jawel hoor, zijn jongere broer, voetballer en cadet Ian Truyers , hij behaalde een 2de plaats in 14:29. Het was Ian zijn eerste sportief optreden na de gipsperiode. Bij de 5 km dames kwam junior Imana Truyers , op uitnodiging van AV Weert, haar parcoursrecord van 2 jaar geleden verdedigen, nl 18:14. Vorig jaar werd immers de eindejaarsloop noodgedwongen af gelast wegens te felle sneeuwval. Imana won erg vlot de 5 km en stelde haar record scherper met 52". Ze bracht het parcoursrecord zo op 17:22. Er slaagde ook maar één mannelijke loper er in om haar voor te blijven. Tenslotte kwam in de 10km-wedstrijd enkel scholier Kevin Abbeel aan de start. Want papa Roel Truyers moest verstek geven wegens een scheur in de laterale band, de aard van de blessure is nu gekend. Kevin startte sterk en moest de gaspedaal wat lossen in de 3de ronde. Kevin behaalde toch knap als jongste bij de senioren de 11de plaats in 42:04, een nieuw P.R.

Ik ben  deze middag met Imana gaan lopen in Bosveld. Met brace-ondersteuning voor de knie. De eerste 20' waren goed te doen, dan kwam de pijn serieus op zitten. Vandaar dat ik het beperkte tot een 8tal kilometer. De kop is er toch maar weer van af in 2012.